Chemioradioterapia po zabiegach chirurgicznych w porównaniu z zabiegami chirurgicznymi z powodu gruczolakoraka żołądka lub połączenia żołądkowo-przełykowego ad 6

Średni czas przeżycia bez nawrotów wynosił 30 miesięcy w grupie stosującej chemioradioterapię i 19 miesięcy w grupie wyłącznie operowanej (ryc. 2). Trzyletnie wskaźniki przeżycia wolnego od nawrotów wynosiły 48 procent w grupie stosującej chemioradioterapię i 31 procent w grupie tylko operowanej. Nawroty odnotowano u 64 procent pacjentów w grupie wyłącznie operowanej i 43 procent w grupie chemioradioterapii. Tabela 4. Tabela 4. Miejsca nawrotu. Zapisaliśmy informacje tylko na stronie pierwszego nawrotu, a te strony zostały sklasyfikowane jako lokalne, regionalne lub odległe (Tabela 4). Miejscowa wznowa wystąpiła u 29 procent pacjentów w grupie tylko operowanej i 19 procent w grupie chemioradioterapii. Nawrót regionalny – zazwyczaj rakotwórczość jamy brzusznej – odnotowano u 72% osób z grupy operacyjnej iu 65% osób z grupy chemioradioterapii; 18 procent osób w grupie tylko operowanej i 33 procent osób z grupy chemioradioterapii miało odległe nawroty. Ponieważ wymagaliśmy tylko dokumentacji pojedynczego miejsca pierwszego nawrotu, statystyczna ocena różnic w tych wzorcach wskaźników nawrotów byłaby obciążona brakiem kompletnego raportowania witryn.
Nie byliśmy w stanie wykryć różnic w skutkach leczenia w zależności od płci, rasy, umiejscowienia guza pierwotnego lub zakresu zabiegu chirurgicznego.
Dyskusja
U pacjentów z rakiem odbytnicy, 21 gruczolakorakiem trzustki, 22 i niecałkowicie wyciętym rakiem żołądka, 13,14 pooperacyjne radioterapia regionalna i chemioterapia zmniejszają ryzyko nawrotów i wydłużają przeżycie. Częste występowanie nawrotów miejscowych i regionalnych po resekcji na raka żołądka stanowiło uzasadnienie dla naszej oceny połączenia chemioterapii i radioterapii u pacjentów z gruczolakorakiem żołądka lub połączeniem żołądkowo-przełykowym. Nasze wyniki wskazują, że chemioradioterapia po resekcji na raka żołądka znacząco poprawia bez nawrotów i całkowite przeżycie wśród tych pacjentów. Widoczna korzyść z terapii adiuwantowej nie mogła być wynikiem krótszego niż oczekiwano przeżycia w grupie operacyjnej, ponieważ czas przeżycia w tej grupie był zbliżony do obserwowanego w innych badaniach.
Ważnym zagadnieniem jest adekwatność resekcji chirurgicznej u naszych pacjentów. W celu wzięcia udziału w badaniu konieczne było ponowne wykrycie wszystkich wykrywalnych chorób. Zalecono rozległe rozwarstwienie węzłów chłonnych (D2), ale pacjenci nie byli wykluczeni na podstawie zakresu limfadenektomii. Tylko 10 procent pacjentów poddano rozcięciu D2, 36 procent miało rozwarstwienie D1, a 54 procent miało limfadenektomię D0 (resekcja, w której nie usunięto wszystkich węzłów N1).
Chociaż intuicyjnie spodziewano się, że rozległe rozwarstwienie węzłowe będzie korzystne w usuwaniu raka subklinicznego, jego wartość była przedmiotem poważnej debaty w onkologii chirurgicznej.24 Trzy randomizowane badania25-27 porównują rozwarstwienie D1 z rozszczepieniem D2. Dwa największe z tych badań26, 27 wykazały podobne pięcioletnie wskaźniki przeżycia po procedurach D1 i D2: odpowiednio 35% i 33% w badaniu przeprowadzonym w Wielkiej Brytanii oraz 45% i 47% w badaniu Holandia W obu badaniach stwierdzono istotnie zwiększoną śmiertelność wewnątrzszpitalną związaną z dystalną pankreatektomią i splenektomią wykonywaną w ramach procedury D2. Chociaż próby te miały swoje ograniczenia – nie kontrolowały precyzyjnie techniki chirurgicznej i charakteryzowały się wysoką ogólną śmiertelnością – żadne badanie fazy 3 do tej pory nie wykazało korzyści przeżycia wynikającej z resekcji węzła D2. W naszym badaniu nie byliśmy w stanie wykryć żadnej znaczącej różnicy w okresie wolnym od nawrotu ani całkowitego przeżycia w zależności od rozległości cięcia (P = 0,80).
Podsumowując, nasze wyniki pokazują, że miejscowa-regionalna radioterapia oraz fluorowana chemioterapia na bazie pirymidyny podawana jako leczenie wspomagające (pooperacyjne) znacznie poprawia całkowite i wolne od nawrotów przeżycie wśród pacjentów z rakiem żołądka. Chociaż ta terapia może być bezpiecznie dostarczona, onkolodzy muszą znać odpowiednie techniki dostarczania górnego promieniowania jamy brzusznej pacjentom, którzy przeszli gastrektomię, a utrzymanie prawidłowego odżywiania podczas terapii jest niezbędne. Badanie to wskazuje również, że limfadenektomia D0 jest najczęstszym rodzajem rozwarstwienia węzłów chłonnych wykonywanym w Stanach Zjednoczonych podczas resekcji na raka żołądka. Leczenie uzupełniające fluorouracylem i leukoworyną oraz radioterapię należy rozważyć u wszystkich pacjentów z rakiem żołądka o wysokim ryzyku.
[hasła pokrewne: enteropatia cukrzycowa, dobry gastrolog białystok, rytuksymab ]
[podobne: pou u laryngologa, diagnoza genetyczna, krem z kwasem migdałowym ]